woensdag 17 augustus 2016

'Sitting on the porch drinking some ice-cold water'


Voor de deur ligt een verhoogd platform, het bordes, waarop een makkelijke stoel staat. Van Veldhoven drinkt er ijskoud water. Vijf betonnen treden lager het trottoir en de kleine tuin met een minimale verscheidenheid aan planten.
Aan de twintig benedenwoningen aan deze zijde van het woonblok ligt ook zo'n platform dat gedeeld wordt met één buur en begrenst is met een blauw geschilderd hek.
Het platform is met geel gemêleerde tegeltjes van vijf centimeter bij vijf centimeter betegeld en tot besluit in de volle lengte langs het blauwe hek met een grijze bies als goot afgezet.
De één betracht vegetatieve verscheidenheid in de kleine tuin, de ander volstaat met een ruimte vullende struik. Enkelingen legden zware grindtegels op de zwarte grond vanwege hun scooters.
Er is een brede ruimte tussen dit woonblok en dat aan de overkant. Dat van de overkant wordt, nu, om half zes 's middags, onbekrompen door de zon beschenen. Er staan speeltoestellen in de ruimte, onderanderen om het evenwicht te oefenen, balans te vinden, banken van beton, verschillende soorten bomen en er ligt gras, zoëven gemaaid.
In de beide woonblokken wonen bovenmatig gevulde mensen, groot en klein. Enkelingen houden honden van uiteenlopende soort en vacht waardoor de dieren niet tot een kenmerkend ras te herleiden zijn. De enkelingen gaan met hun honden naar het rechthoekige park achter de woonblokken om die daar uit te laten; niet in het brede gedeelte tussen woonblokken. Qua dierlijke uitwerpselen, en in het bijzonder dat van honden, blijft dat ongerept. Bij de ingangen van het park worden de honden opgetild vanwege het 'wildrooster' dat is neergelegd om te voorkomen dat honden al dan niet aangelijnd het park binnenkomen.
Op een van de betonnen banken zit een vrouw met een mintgroen truitje. Eerder liep ze met haar kinderen in de supermarkt achter de woonblokken – haar kinderen vragen haar aandacht met het Turkse woord voor moeder 'annê', de bedrukte 'e' wordt bij het aanroepen een korte tijd aangehouden zoals in de Nederlands, ietwat zeurderig, bij màhàààm. De vrouw heeft een aantrekkelijk figuur: brede heupen, kleine borsten en weinig ronde vrouwelijke buik. Is ze één meter zestig, of zelfs iets kleiner?
Zodra ze gehoor geeft aan haar kinderen, pakt ze de boodschappentas, ze sjouwt een beetje. Van Veldhoven volgt haar trage en charmante gang.
Rond etenstijd raakt het brede veld tussen de woonblokken verlaten. Boven de woonblokken is de hemel onbewolkt, rechts hoog boven het lang gerekte dak de halve maan in het eerste kwartier, als er een denkbeeldige stok aan de heldere halve schijf geplakt zou worden verbeeldt het de 'p' van premier, in de kruinen van de verschillende bomen wordt de wind zichtbaar, vijf beaufort, minstens. Morgenochtend zingen de kraaien weer.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten