...

Het driedelig grijs waaraan hij op afstand kon worden herkend, waarvan het vestknoopje hier ligt, de nauwelijks zichtbare schilfers niet meer en passant van zijn warme schouders worden geveegd, hangt in die kast daar, een trainingsbroek vindt de verzorging handiger.

Er leefde eens

Er leefde eens een man die plompverloren aan een andere man dacht die op een paard reed. Hij had geen man in zijn vriendenkring of net buiten de rand ervan, die zoiets deed.

Er leefde eens een man wist niet waar hij andere man, waaraan hij plompverloren dacht te zullen gaan vinden en of die het paard op de juiste manier verzorgde, de hoeven na elke rit schoonkrabde.

Op zijn erf bouwde hij een plan om de paardrijdende man te kunnen vinden.

De vrouw van er leefde eens een man legde diens kleren in een koffer, de oude stille koffer die achter in de kast wachtte, en tot dan nergens naartoe gebracht was, tot er leefde eens een man plompverloren aan een andere man dacht die op een paard reed.

Geblinddoekt wilde de vrouw van er leefde eens een man raden waar de andere man woonde om die te waarschuwen dat haar er leefde eens een man een plan aan het bouwen was hem te vinden.

Toen zijn plan af was nam hij de oude stille koffer in de hand.

Nesten

In de nu nog bladerloze plataan in het grasveld voor de deur hebben de eksters vorig jaar het schijnnest opgetuigd. In een boom verderop pronkt het echte nest: de vesting.

De bouw van het schijnnest koste moeite omdat twee kraaien er zich tegenaan bemoeiden. Waar die bemoeizucht voor nodig was is niet duidelijk geworden. Het was een gedoe, de vesting verderop moest daarbij ook worden onderhouden en verdedigd tegen de zeurende krassers.

Twee houtduiven die eerst de jonge kastanje, een dag later in de zilverberk de vermoorde onschuld repeteerden en even later quasi nonchalant op de takken bij het schijnnest het verenpak op orde brachten, de lente is tenslotte in aantocht, schoven allengs dichterbij, plukte er een takje weg, legde er een takje bij; 'kijk ons eens goed bezig zijn'.

Het laat de eksters siberisch dat de duiven, vrijgesteld van het offer dat een nest bouwen vraagt, de comfortabele bundel takken als hun eigendom zijn gaan beschouwen.