maandag 26 juni 2017

O ja, dat water


Het wordt wel weer eens winter, een die opvalt. Tijd om nieuwe pantoffels te kopen om niet op koude voeten verder te gaan. Sloffen zeggen zij, zonder enig misprijzen, zeg maar sloffen.
Er lag weleens ijs op de binnenhaven, grijs water waar U 's morgens op uitkijkt.

Doodgemoedereerd kraste U achter hen aan. Dat hebt U nooit lekker onder de knie gekregen, schaatsen: diep zitten, handen op de rug en vooral ontspannen. De twee oudere zussen wezen het aan: “Kijk, zo moet het...”, en gleden weg. Vaders blik vernauwde dieper bij het zien van het stille ijs. Vanaf de stoppels van de rietkraag zag U zijn diepe zit.
Kwakkelwinters zijn het nu, craquelures op grijs water. Hetzelfde grijs als daarnet, spiegelend, dagelijks terugkerend.

Geen wolkje drijft langs nu U aan pantoffels denkt. De maan - om maar eens iets te noemen - staat bleekjes ver in het laatste kwartier, een boterham met oude kaas, en het ruime plein, door de dienst met stalen borstels 'onkruid-vrij' gehouden, leeg. Niets jaagt U meer op. Niet daar, niet voor de deur, niet over de galerijen boven het hoofd, niet de wenkende lome lijven, wit vlees onder het oppervlakte van dat grijs water van de binnenhaven, nattigheid, onderhuids.

De kinderen hebben het bedwongen, popelend zijn ze de oever opgegaan, de Grote Stad, de velden ernaast, nesten vol hagedissen en rode bloemen, klaprozen. Bokkigheid en melodrama haspelen Uw uren niet meer dooreen. Ze zijn klaar op deze veenbult van ouderlingen. Later, ja dan, dan klimmen zij glinsterend in processie opnieuw naar boven, vol parelmoeren ideeën over de ochtenden, staand voor het raam.

O ja, dat water...

Als ze opnieuw komen, ongedurig door het trage tempo van de tocht, leggen ze de benen na het eten niet op tafel om van de fles de bodem als begin te zien gloren.

De Grote Stad, daar, is vol mensen, er is elektrisch licht, trams en bussen. In de bibliotheek duizend boeken en in de winkels eten. Ochtend- en avondschemer. Iedereen bekend met zomer- en wintertijd en met ruwheid die de muren rond de citadel rechtvaardigen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten