de Tao van het rentmeesterschap.

Ik wilde het balkon op om de kleine roos, die ik vorig jaar op aandringen van een buurt-vrouw kocht, te bekijken. Het frisgroene blad werd aangevreten. Rupsen nauwelijks vier millimeter groot die zich uitstekend camoufleerden, waren bezig tot wasdom te komen. Het roosje dat ik in een pot zette was voornemens het zelfde te doen, onder mijn leiding door het water te geven, te bemesten en te inspecteren. Het blad waarop ik een rups aantrof plukte ik van de stuik en gaf het over aan het grote geheel, de rest van de zelfzuchtige natuur. De roos was nog te kwetsbaar om als voederbak te dienen. Het web van de spin hield mij in mijn voornemen tegen, mijn balkon was een no-go area. Het zat met haar lang gerekte lijf midden in het web, ze spon de draden over een lengte van drie meter. Zelf paste zij en al haar neven en nichten d'r bij, zes keer op mijn duimnagel. In de boekenkast staat een boekje 'Spiders' van W.S. Bristowe, een Engelse autoriteit op het gebied van spinnen. Hij heeft de spin op het balkon er niet in beschreven. Gesteund door minimale kennis trok ik het web voorzichtig uit elkaar, de roos moest tenslotte gered. © Peter Prins.