Bugarach, de weg van de laatste dingen

Nadat ik 's morgens vroeg werkeloos aan tafel ging zitten, m 'n laptop opende en begon te schrijven, heb ik weer een baan in de havenstad. Het huishouden doe ik nu niet meer terloops, niet meer tussen twee zinnen door, of het verloop van een zkv niet ken en dan de afwas doe, het stof wegneem. Het jaar loopt ten einde en arbeidstijd verkortende dagen dienen te worden opgenomen. De deuren van het bedrijf gaan dicht de portier draait de sleutel om en tot na oud en nieuw kan niemand er in. Dus heb ik tijd om mijn huis grondig te kuizen. In een vergeten stoffige hoek ligt de kalender met voor elke dag een apart blad en geciteerde teksten uit de, misschien wel honderden boeken waarin boeddhistische wijsheden herschreven zijn. Het zijn de dagelijkse overwegingen, al datgene een mens zou kunnen denken en doen om het nirwana te bereiken. Ik liep op zaken vooruit en las gisteren de boeddhistische overweging die voor vandaag zou gaan gelden, de dag die de Maya's aanwezen als de jongste;

< te voet kan men niet het einde van de wereld bereiken, toch ligt daar de bevrijding van alle kwaad. Volg daarom de goddelijke weg en ken het einde van de wereld. Dan zult u rust vinden en niet meer verlangen naar deze of gene wereld>.

© Peter Prins